به تکلم به خموشی به تبسم به نگاه
می توان برد به هر شیوه دل آسان ازمن

کلیم کاشانی

هرکجای ایران را که بگردی؛ از گلستان های کاشان تا کویر یزد؛ ازطبیعت شمال تا دریای پارس هیچ کجا؛ خطه ی نیشابور نمیشود.... سرزمین شعر و عشق وشعور طلوع های کاشان بی شباهت به طلوع نیشابور نیست اما... این کجا و آن کجا ! از خدا میخواهم توفیق بده که هرچه زودتر دوباره ریه های کوچکم را از هوای نشابور پرکنم! از نفس عشق از عطر یار.....

غبطه میخورم

به شال هایی که سردی پاییز را بهانه میکنند؛

دست در گردن تو می اندازند و با تمسخر به من مینگرند....

امضا_کافه چی

مظهر جام پلنگم که به ماهی بندم

وبجز ماه دل از عالم و آدم کندم...

حس دختری را دارم که پدر معتادش؛ اونو مجبور به ازدواج با یک تاجر پولدار شکم گنده ی چندشناک با سن وسالی هم قدوقواره ی پدربزرگش کرده! پس از بهره وری و به پایان رسیدن جوانی ؛ و از دست دادن دو طفل کوچکش اکنون روبه دریا ایستاده ! با صورتی مملو از چین و شکن! نفس میکشد! ذهنش به حدی که نفس هایش را درک کند؛ فعالیت میکند.... نسیم؛ دامنش را تکان میدهد و ساق های نحیف و عریانش را نوازش میدهد! اما دختر لذتی نمیبرد.... فانوس ِ تهی از نفت ؛ به دیوار کلبه آویخته؛ و هیزم ها در کنار کومه، قد علم کرده اند!

بالاخره کنکور والبته دوران دانش آموزی باهمه ی پستی بلندیهاش به پایان رسید! انگار همین دیروز بود که با مامانم رفتیم دفتر سنجش واسه کلاسهای مشاوره.... چه روزها و شبهایی گذشت! دوران ابتدایی؛ راهنمایی؛ دبیرستان... انصافا شیرین ترین روزهای دانش آموزیم توی دبیرستان بود! اونم سوم وچهارم.... چه کارهایی که نکردیم! روزی که جعبه آژیر حریق رو شکستیم و 5دقیقه بعدش ماشین های آتش نشانی ریختن توی مدرسه و حراسون شیلنگ هارو از ماشین کشیدن بیرون و دویدن به سمت سالن آموزشی؛ و ما از پشت پنجره یک دل سیر خندیدیم دبیر تاریخ رو که از بس باهاش صمیمی بودیم با اسم کوچیک"خسرو" صداش م